Verwijzing vanwege diabetes

door | dec 2, 2011 | diabetes, Groningen

Een huisarts verwijst een patiënt met diabetes mellitus. De verwijzing bevat nauwelijks informatie, alleen de woorden ‘geen informatie’ worden 4 x herhaald. Gevraagd wordt de patiënt in te stellen op een DPP-4 remmer (!). De verwijzing kwam binnen via het systeem van Zorgdomein (www.zorgdomein.nl), dat wil zeggen dat je een flink aantal handelingen moet verrichten om een patiënt via deze electronische weg te verwijzen.

Ik vraag schriftelijk aanvullende informatie op bij de huisarts. Gegevens van bloeddruk, gewicht, labuitslagen en complicaties zijn wel fijn om te hebben, als een patiënt diabetes heeft. Erger nog, dit is essentiële informatie over een patiënt. Zo’n twee weken later wordt deze informatie ontvangen, schriftelijk, een fotokopie van labuitslagen, en de patiënt krijgt een afspraak voor 11 dagen later. De duur van een afspraak voor een nieuwe patiënt is 45 minuten.

Helaas verschijnt de patiënt niet. Zijn telefoon wordt niet opgenomen. Op het korte briefje aan de huisarts met de mededeling dat patiënt helaas niet is verschenen, krijgen we anderhalve week later een telefoontje van zijn assistente; patiënt was per ongeluk verwezen, hij is al in een ander ziekenhuis onder behandeling.

Gezondheidszorg anno 2011?

Onbegrijpelijk ! (2)

door | nov 19, 2011 | gezondheidszorg

Lees de onderstaande berichten van de website van een zorgverzekeraar, en laat mij weten als u het begrijpt !!


 

 

 

 

 

 

 

Nederlandse artikelen in Hindawi tijdschriften

door | nov 5, 2011 | wetenschap

Onderzoeksorganisaties als NWO stimuleren Nederlandse onderzoekers om te publiceren in Open Access tijdschriften. Hierdoor zijn de resultaten van wetenschappelijk onderzoek meteen beschikbaar voor de wetenschappelijke ‘community’. In de NWO-strategie is -zoals gesteld op de website www.nwo.nl- vrije toegang tot resultaten van onderzoek, Open Access, een speerpunt. NWO draagt een actief Open-Accessbeleid uit, en stimuleert onderzoekers om de resultaten van hun publiek gefinancierde werk voor iedereen vrij toegankelijk te maken. Hier zit wel een dilemma; onderzoekers worden gestimuleerd door hun bestuur om te publiceren in de Top-25% tijdschriften in hun vakgebied. Echter, vele Open Access tijdschriften hebben nog geen geregistreerde impact factor, en kunnen dus nooit in de Top-25% staan. Sommige academische instellingen overwegen zelfs ‘strafpunten’ te gaan geven aan onderzoekers voor gepubliceerde wetenschappelijke artikelen, die in een niet-Top-25% tijdschrift verschijnen. Hierdoor dreigen vele wetenschappelijke bevindingen niet gepubliceerd te worden. Of dat de wetenschap en geneeskunde vooruit helpt, is maar de vraag.


Hindawi is een ‘academic publisher’, en publiceert een flink aantal Open Access wetenschappelijke tijdschriften. Alle Nederlandse artikelen in deze tijdschriften kunnen worden gevonden via de volgende link:

http://www.hindawi.com/countries/nl/

Bijzonder aardige artikelen van Nederlandse bodem in deze reeks zijn o.a.:

Long-Term Type 1 Diabetes Enhances In-Stent Restenosis after Aortic Stenting in Diabetes-Prone BB Rats, Geanina Onuta, Hendrik C. Groenewegen, Flip A. Klatter, Mark Walther Boer, Maaike Goris, Harry van Goor, Anton J. M. Roks, Jan Rozing, Bart J. G. L. de Smet, and Jan-Luuk Hillebrands
Journal of Biomedicine and Biotechnology
Volume 2011 (2011), Article ID 396734, 8 pages

The Association of the Metabolic Syndrome with PAI-1 and t-PA Levels, Christopher S. Coffey, Folkert W. Asselbergs, Patricia R. Hebert, Hans L. Hillege, Qing Li, Jason H. Moore, and Wiek H. van Gilst
Cardiology Research and Practice
Volume 2011 (2011), Article ID 541467, 8 pages

Semiquantitative Assessment of Bowel Habits and Its Relation with Calcium Metabolism after Gastric Bypass Surgery: A Retrospective Study, E. O. Aarts, F. J. Berends, I. M. C. Janssen, and D. H. Schweitzer
Journal of Obesity
Volume 2011 (2011), Article ID 156164, 6 pages

Factor VII Activating Protease Polymorphism (G534E) Is Associated with Increased Risk for Stroke and Mortality, Stella Trompet, Douwe Pons, Sandip M. Kanse, Anton J. M. de Craen, M. Arfan Ikram, Jeffrey J. W. Verschuren, Aeilko H. Zwinderman, Pieter A. F. M. Doevendans, René A. Tio, Robbert J. de Winter, P. Eline Slagboom, Rudi G. J. Westendorp, and J. Wouter Jukema
Stroke Research and Treatment
Volume 2011 (2011), Article ID 424759, 6 pages

Glycemic Index and Glycemic Load and Their Association with C-Reactive Protein and Incident Type 2 Diabetes, Geertruida J. van Woudenbergh, Anneleen Kuijsten, Eric J. G. Sijbrands, Albert Hofman, Jacqueline C. M. Witteman, and Edith J. M. Feskens
Journal of Nutrition and Metabolism
Volume 2011 (2011), Article ID 623076, 7 pages

De bellende dokter

door | nov 3, 2011 | schildklier

Recent promoveerde mw. Hasaart op een onderwerp dat te maken heeft met de kosten van de gezondheidszorg.  In dit proefschrift getiteld  ‘Incentives in the Diagnosis Treatment Combination payment system for specialist medical care – A study about behavioral responses of medical specialists and hospitals in the Netherlands’ (een mondvol, dus) beschrijft zij hoe de diagnose-behandel combinatie (DBC) in de declaratie van zorgkosten door ziekenhuizen gebruikt wordt. Zij bespreekt in het Research Magazine van de Universiteit Maastricht (http://www.unimaas.nl/rESEArChmaGazIne/default.asp?id=235&thema=2&template=thema.html&taal=nl) enkele voorbeelden hoe DBC’s anders worden gedeclareerd dan gewenst. De Volkskrant heeft het gelijk al over sjoemelen met declaraties (). Mw. Hasaart zegt zelf het volgende in een kort bericht in het Dagblad van het Noorden: ‘het is geen fraude, het zijn onbedoeld onjuiste declaraties. Het systeem is erg ingewikkeld’.

Persoonlijk heb ik indirect te maken met DBC declaraties. In mijn ziekenhuis worden die allemaal gecontroleerd voordat ze de deur uitgaan. Mijn invloed op de declaraties is nagenoeg nul. Maar, er is weinig aandacht voor de keerzijde van de medaille, onderdeclaratie.

Ik geef u een voorbeeld:

(meer…)

Combinatie exenatide met insuline glargine goedgekeurd door FDA

door | okt 22, 2011 | diabetes, medicijnen

In het voorjaar was er nogal veel heisa over; dokters die hun patiënten met type 2 diabetes behandelden met een combinatie van insuline en een GLP1 agonist als exenatide. Er stonden diverse interviews in de kranten, waarom deze combinatie, op dat moment niet toegestaan c.q. niet terugbetaald door de zorgverzekeraars, toch vergoed zou moeten worden. Uitstekende resultaten, waaronder gewichtsvermindering, betere regulatie, en toch minder hypo’s, het mocht niet baten. VWS verbood op een gegeven moment deze combinatie behandeling, maar mensen die er al mee behandeld werden mochten hier wel mee doorgaan.

Inmiddels lijkt dit allemaal achter de rug. De FDA heeft afgelopen week goedkeuring gegeven voor behandeling van patiënten met type 2 diabetes met een combinatie van insuline glargine met tweemaal daags exenatide. Een eerder dit jaar gepubliceerde studie toonde hiervan de voordelen boven behandeling met insuline alléén; patiënten die met de combinatie werden behandeld verloren ruim 1.5 kg, hun HbA1c daalde met gemiddeld 1.7%.

Toch is hiermee nog niet het ultieme bewijs geleverd dat deze combinatie beter is dan standaard behandeling. Immers, in de controle groep kregen de patiënten insuline glargine tesamen met placebo injecties; er was geen sprake van een ‘active comparator’, zoals bijvoorbeeld insuline. Toch zijn de voordelen zodanig dat de FDA de combinatie-behandeling nu goedkeurt, en het zou bijzonder vreemd zijn als de Europese registratie autoriteiten (EMEA) nu niet snel zouden volgen.

Wat de daadwerkelijke verschillen zijn tussen combinatie van insuline glargine met exenatide, in vergelijking met insuline glargine plus ultrasnelwerkende insuline lispro, wordt momenteel in een wereldomvattende studie uitgezocht. Zes Nederlandse ziekenhuizen, waaronder het VUMC en het UMCG, doen aan deze studie mee. De resultaten van deze studie worden eind 2012 verwacht.

Bron:
1. http://www.diabetesincontrol.com/index.php?option=com_content&view=article&id=11640&catid=1&Itemid=17
2. Buse JB, Bergenstal RM, Glass LC, et al. Use of twice-daily exenatide in basal insulin-treated patients with type 2 diabetes: A randomized, controlled trial. Ann Intern Med. 2011;154:103-112.
3. www.clinicaltrials.gov, NCT00960661, A Trial Comparing Two Therapies: Basal Insulin/Glargine, Exenatide and Metformin Therapy (BET) or Basal Insulin/Glargine, Bolus Insulin Lispro and Metformin Therapy (BBT) in Subjects With Type 2 Diabetes

Artsen en sociale media (2)

door | okt 22, 2011 | social media

In navolging van buitenlandse organisaties en sommige Nederlandse ziekenhuizen heeft de KNMG nu ook een (concept) richtlijn gemaakt hoe artsen met social media moeten omgaan. In een negental aanbevelingen worden de belangrijkste aspecten van gebruik van sociale media besproken. Sommige aanbevelingen zijn vanzelfsprekend, waaronder die rond privacy van de patiënt.

Aanbeveling 5 vind ik wel mooi omschreven: ‘Doe geen uitspraken op social media die u ook niet bij de koffieautomaat of op het NOS journaal zou doen.’ Ook wordt in de toelichting ingegaan op het publiceren van bepaalde medische informatie op social media, zelfs al is die geanonimiseerd, omdat dit schadelijk kan zijn voor het vertrouwen dat patiënten in een arts hebben. Er is een smalle marge tussen transparantie en te veel openheid als het gaat om privacy gevoelige informatie.

Het concept is te vinden op:
http://knmg.artsennet.nl/Nieuws/Nieuwsarchief/Nieuwsbericht-1/Concept-Handreiking-Artsen-en-Social-Media.htm

Refereeravond voor huisartsen oktober 2011

door | okt 17, 2011 | diabetes, Groningen

Op donderdag 27 oktober a.s. houden we samen met het Wenckebach instituut weer een refereer- / klinische avond voor huisartsen. Het thema van de avond is ‘diabetes’.

Vóór de pauze worden drie onderwerpen van meerder invalshoeken bekeken:
* allereerst de GLP-1 agonisten (o.a. liraglutide Victoza®): wat hebben de laatste jaren uitgewezen ten aanzien van het effect bij de behandeling van de (dikke) diabeet en bijwerkingen? Kan of moet de eerstelijn er (al) wat mee?
* vervolgens het preventieconsult. Een energievergende exercitie voor de eerstelijn. Wat mag of kan u op het gebied van diabetesopsporing of preventie verwachten?
* tenslotte depressie bij diabetes. Onder de titel ‘bed / bad companions’ wordt aandacht besteed aan de relatie tussen diabetes en depressie en de invloed hiervan op het (zelfzorg)gedrag van mensen met diabetes.

Het volledige programma, waarvoor huisartsen, specialisten ouderengeneeskunde, praktijkondersteuners, aios vanuit genoemde vakgebieden en andere geïnteresseerde zorgprofessionals van harte uitgenodigd worden, vindt u op: 

 

Onbegrijpelijk ! (1)

door | sep 20, 2011 | medicijnen

Vanmiddag had één van mijn patiënten een vraag over de vergoeding van haar medicijnen.
Zij gebruikte in het verleden een combinatie van calcium en vitamine D, CalciChew D3, dat bestaat uit 500 mg calcium en 400 E vitamine D per tablet. Dit medicament werd toen volledig door de zorgverzekeraar vergoed.
Omdat zij voldoende zuivel gebruikt, en dit tablet niet zo lekker vindt, is zij recent over gegaan op alléén vitamine D, te weten Devaron 400 E per tablet, 1 tablet per dag.
Merkwaardig is dat de CalciChew € 8,43 per 30 stuks kost, en volledig wordt vergoed, terwijl zij de Devaron geheel zelf moet betalen, zie beide afbeeldingen afkomstig van www.medicijnkosten.nl.

Kortom, zij gebruikt nu een goedkoper preparaat om haar vitamine D op peil te houden, maar moet dat zelf betalen. Het duurdere preparaat wordt volledig vergoed. Snapt U het??

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Waar of niet waar ? (1)

door | sep 10, 2011 | diabetes

De jaarlijkse benchmarking van de diabeteszorg staat altijd weer garant voor mooie momenten, kleine glimlachjes of forse bulderpartijen. In de registratie vallen altijd zaken op waarvan je afvraagt wat het waarheidsgehalte is.
Een mooi voorbeeld vindt U in de vraag hoe veel uren per dag de gespecialiseerde diabetesverpleegkundigen spreekuur houden. Bij mij is dat simpel, dat is een uurtje of acht, maar er zijn ziekenhuizen waar diabetesverpleegkundigen 24 uur per dag SPREEKUUR houden, kijk maar naar het eerste plaatje. Een spreekuur is een georganiseerde tijdseenheid waar patiënten op afspraak hun hulpverlener bezoeken. Er zijn dus in Nederland twee ziekenhuizen waar je rustig om 3 uur ’s nachts met je diabetesverpleegkundige kunt afspreken. Florence Nightingale, de ‘vrouw met de lamp’, die vaak ’s nachts met een lantaarn de ronde deed langs haar patiënten, is blijkbaar gereïncarneerd!!

Of zou het zo zijn dat de invuller van de gegevens een ‘foutje’ heeft gemaakt? Zegt waarschijnlijk ook iets over de kwaliteit van de andere antwoorden.

Nog een leuke? Een andere vraag was ‘Hoe veel dagen van de week houden de internisten telefonisch terugbelspreekuur?’ Er is één ziekenhuis waarop de internist je zelfs op zondag terugbelt. Dat geeft het begrip marktwerking in de zorg een geheel nieuwe inhoud. Of zou dit het zelfde ziekenhuis zijn dat over nachtsuikerzusters beschikt?

 

 

 

 

 

 

 Bron: http://www.zichtbarezorg.nl/mailings/FILES/htmlcontent/Ziekenhuizen/2011/Dataplots%202010/Dataplots%20Diabetes%202010%20zkh.pdf

 

Feochromocytoom = voorzichtig zijn…

door | sep 1, 2011 | bijnier

Voor het stellen van een goede diagnose, bijvoorbeeld weefselonderzoek bij een gezwel, is het soms nodig een biopsie te doen. Dat kan een zgn. cytologische punctie zijn, waarbij een klein beetje celmateriaal van de tumor wordt opgezogen met een hele dunne naald. Het kan ook een histologisch biopt zijn; hierbij verkrijgen we een weefselpijpje, en de holle naald die hiervoor gebruikt wordt, is aanzienlijk dikker. Toch kan bij afwijkingen van vele organen en gezwellen op deze wijze prima een punctie gedaan worden, zonder noemenswaardige risico’s op bloeding of anderszins complicaties. Vaak is het wel nodig om tevoren te controleren of de bloedstolling in orde is, maar ook een bloedrijk orgaan als de lever kan uitstekend met een biopsie worden onderzocht.

Er is één tumor, waarbij een biopsie of punctie niet verstandig is, en dat is het feochromocytoom.

(meer…)