Het THYRAX drama
Het lijkt een scenario uit een boek van Robert Ludlum. Inmiddels is tot Nederland doorgedrongen wat er gaat gebeuren met de beschikbaarheid van het schildklierpreparaat Thyrax. In een woedend nieuwsbulletin schrijft de Nederlandse patiëntenorganisatie SON het volgende:
“Met verbijstering en grote bezorgdheid heeft Schildklier Organisatie Nederland (SON) kennisgenomen van het bericht dat de schildkliermedicatie Thyrax binnenkort niet meer leverbaar is. De oorzaak zijn problemen bij de verplaatsing van de productie door producent Aspen naar Duitsland en het niet tijdig gereed hebben van de eisen voor de productielijn. ‘Het is een fout in de planning waarvan schildklierpatiënten nu de dupe worden’, zegt Rietje Meijer, directeur SON. ”
Een overstap van schildklierhormoon kan voor duizenden patiënten, zo leert de ervaring uit eerdere veranderingen, forse lichamelijke en psychische klachten opleveren. We weten dat de biologische beschikbaarheid (wat ’n duur woord) van de preparaten verschilt. Bij vervanging van het ene preparaat met een ander kan de schildklierwaarde flink schommelen. Als u mij op twitter volgt (@bhrw)… gisteren schreef ik nog: “Vanmiddag weer een dame aan de telefoon met een vT4 van 31 (normaal 11-20) na onnodige switch van thyrax naar TEVA.” Zie ook mijn persoonlijke ervaringen verder op in dit stuk.
INFORMATIE OP DE CBG WEBSITE
Het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen heeft op haar website (www.cbg-meb.nl) aan artsen en apothekers (na overleg met de beroepsgroep) de volgende adviezen gegeven:
Het advies is om geen nieuwe patiënten in te stellen op Thyrax Duotab. Patiënten die op dit moment Thyrax Duotab 0,025 mg gebruiken, moeten komende periode overstappen op een ander geneesmiddel met levothyroxine. Extra controle van de schildklierfunctie is nodig.
Advies bij overzetten:
* Start met een dosis levothyroxine die dicht bij de laatst gebruikte dosis Thyrax ligt.
* Controleer na 6 weken de schildklierfunctie.
* Frequentere controle is mogelijk nodig bij kinderen, zwangere vrouwen en patiënten die eerder moeilijk ingesteld konden worden.
Ook schrijft het CBG in een vraag-en-antwoord document: “Bij de overgang naar de nieuwe productielocatie moet een bedrijf altijd eerst aantonen dat de kwaliteit van het middel gelijk is aan de kwaliteit van het middel dat op de oude locatie werd geproduceerd. De kwaliteitsverschillen zijn nu nog te groot, dus moet het productieproces verder verbeterd worden.”
Twee jaar geleden verhuisde een van mijn patiënten. De behandeling van zijn stoornis in de stofwisseling, die door mij werd vastgesteld aan de hand van onder andere een spierbiopt, werd overgenomen door een ander ziekenhuis. Groot was mijn verrassing toen ik een half jaar later uit het andere ziekenhuis een rekening toegestuurd kreeg. Of ik maar wilde betalen voor wat werd omschreven als ‘herbeoordeling spierbiopt’. Een rekening van een kleine 300 Euro, blijkbaar gestuurd door de pathologie afdeling, die het oorspronkelijke spierbiopt in mijn ziekenhuis had opgevraagd, en opnieuw had beoordeeld.
Sinds twee jaar worden bepaalde medicamenten voor stofwisselingsaandoeningen uit het ziekenhuis betaald. Een draak van een maatregel, met veel meer administratie voor de medisch specialist. Het hele proces gaat namelijk verre van gemakkelijk, zeker waar het de financiële afhandeling betreft.
Mevrouw de Zwart had al enkele jaren een goed ingestelde hypothyreoïdie. Bij haar laatste controle op mijn spreekuur verwees ik haar daarom terug naar haar huisarts. Wél meldde zij nog even dat een paar maanden tevoren haar schildklier preparaat was veranderd; haar apotheek had haar een generiek preparaat meegegeven in plaats van haar vertrouwde thyrax. Er was na de wisseling geen bloed meer geprikt. Wel had zij de laatste maanden wat meer opvliegers, maar ja, de overgang, hé.
Eerder schreef ik een stukje over de invoering van de ICD-10 codering, en hoe het onmogelijk is die te gebruiken in een serieuze academische praktijk. Niet alleen aan mij, maar ook aan andere collega’s waren de absurditeiten van de ICD-10 codering opgevallen, en het onvermogen om ‘nieuwe’ diagnosen toe te voegen, zodat dokters daadwerkelijk goed kunnen registreren.
We gaan binnenkort in de ziekenhuizen verplicht over op een nieuwe manier om diagnosen te registreren, namelijk de ICD-10 codering. Dat zou een belangrijke verbetering moeten zijn ten opzichte van de huidige wijze van registreren met de ICD-9 codering. Klopt dat??
Het zou nog maar enkele minuten duren, voordat de rechter het vonnis in de rechtszaak zou uitspreken. Het waren voor haar tumultueuze tijden geweest, bedacht Joke. Toch was zij blij dat zij had doorgezet. Het was eigenlijk wel een unieke situatie te noemen, en zij was volkomen doordrongen van het feit dat zij flink wat kosten had moeten maken om deze rechtszaak aan te spannen. Maar uiteindelijk had haar rechtvaardigheidsgevoel het gewonnen van de meningen van allerlei vrienden en bekenden, die haar dit hadden afgeraden. Nochtans, zij vond dat zij het aan haar moeder verplicht was. Haar moeder, die niet aanwezig kon zijn, omdat zij na die fatale nacht volkomen hulpbehoevend was geworden, en na de ziekenhuisopname permanente verpleging nodig had.
Recente reacties