Verwijzing vanwege diabetes

Een huisarts verwijst een patiënt met diabetes mellitus. De verwijzing bevat nauwelijks informatie, alleen de woorden ‘geen informatie’ worden 4 x herhaald. Gevraagd wordt de patiënt in te stellen op een DPP-4 remmer (!). De verwijzing kwam binnen via het systeem van Zorgdomein (www.zorgdomein.nl), dat wil zeggen dat je een flink aantal handelingen moet verrichten om een patiënt via deze electronische weg te verwijzen.

Ik vraag schriftelijk aanvullende informatie op bij de huisarts. Gegevens van bloeddruk, gewicht, labuitslagen en complicaties zijn wel fijn om te hebben, als een patiënt diabetes heeft. Erger nog, dit is essentiële informatie over een patiënt. Zo’n twee weken later wordt deze informatie ontvangen, schriftelijk, een fotokopie van labuitslagen, en de patiënt krijgt een afspraak voor 11 dagen later. De duur van een afspraak voor een nieuwe patiënt is 45 minuten.

Helaas verschijnt de patiënt niet. Zijn telefoon wordt niet opgenomen. Op het korte briefje aan de huisarts met de mededeling dat patiënt helaas niet is verschenen, krijgen we anderhalve week later een telefoontje van zijn assistente; patiënt was per ongeluk verwezen, hij is al in een ander ziekenhuis onder behandeling.

Gezondheidszorg anno 2011?

Onbegrijpelijk ! (2)

Lees de onderstaande berichten van de website van een zorgverzekeraar, en laat mij weten als u het begrijpt !!


 

 

 

 

 

 

 

Nederlandse artikelen in Hindawi tijdschriften

Onderzoeksorganisaties als NWO stimuleren Nederlandse onderzoekers om te publiceren in Open Access tijdschriften. Hierdoor zijn de resultaten van wetenschappelijk onderzoek meteen beschikbaar voor de wetenschappelijke ‘community’. In de NWO-strategie is -zoals gesteld op de website www.nwo.nl- vrije toegang tot resultaten van onderzoek, Open Access, een speerpunt. NWO draagt een actief Open-Accessbeleid uit, en stimuleert onderzoekers om de resultaten van hun publiek gefinancierde werk voor iedereen vrij toegankelijk te maken. Hier zit wel een dilemma; onderzoekers worden gestimuleerd door hun bestuur om te publiceren in de Top-25% tijdschriften in hun vakgebied. Echter, vele Open Access tijdschriften hebben nog geen geregistreerde impact factor, en kunnen dus nooit in de Top-25% staan. Sommige academische instellingen overwegen zelfs ‘strafpunten’ te gaan geven aan onderzoekers voor gepubliceerde wetenschappelijke artikelen, die in een niet-Top-25% tijdschrift verschijnen. Hierdoor dreigen vele wetenschappelijke bevindingen niet gepubliceerd te worden. Of dat de wetenschap en geneeskunde vooruit helpt, is maar de vraag.


Hindawi is een ‘academic publisher’, en publiceert een flink aantal Open Access wetenschappelijke tijdschriften. Alle Nederlandse artikelen in deze tijdschriften kunnen worden gevonden via de volgende link:

http://www.hindawi.com/countries/nl/

Bijzonder aardige artikelen van Nederlandse bodem in deze reeks zijn o.a.:

Long-Term Type 1 Diabetes Enhances In-Stent Restenosis after Aortic Stenting in Diabetes-Prone BB Rats, Geanina Onuta, Hendrik C. Groenewegen, Flip A. Klatter, Mark Walther Boer, Maaike Goris, Harry van Goor, Anton J. M. Roks, Jan Rozing, Bart J. G. L. de Smet, and Jan-Luuk Hillebrands
Journal of Biomedicine and Biotechnology
Volume 2011 (2011), Article ID 396734, 8 pages

The Association of the Metabolic Syndrome with PAI-1 and t-PA Levels, Christopher S. Coffey, Folkert W. Asselbergs, Patricia R. Hebert, Hans L. Hillege, Qing Li, Jason H. Moore, and Wiek H. van Gilst
Cardiology Research and Practice
Volume 2011 (2011), Article ID 541467, 8 pages

Semiquantitative Assessment of Bowel Habits and Its Relation with Calcium Metabolism after Gastric Bypass Surgery: A Retrospective Study, E. O. Aarts, F. J. Berends, I. M. C. Janssen, and D. H. Schweitzer
Journal of Obesity
Volume 2011 (2011), Article ID 156164, 6 pages

Factor VII Activating Protease Polymorphism (G534E) Is Associated with Increased Risk for Stroke and Mortality, Stella Trompet, Douwe Pons, Sandip M. Kanse, Anton J. M. de Craen, M. Arfan Ikram, Jeffrey J. W. Verschuren, Aeilko H. Zwinderman, Pieter A. F. M. Doevendans, René A. Tio, Robbert J. de Winter, P. Eline Slagboom, Rudi G. J. Westendorp, and J. Wouter Jukema
Stroke Research and Treatment
Volume 2011 (2011), Article ID 424759, 6 pages

Glycemic Index and Glycemic Load and Their Association with C-Reactive Protein and Incident Type 2 Diabetes, Geertruida J. van Woudenbergh, Anneleen Kuijsten, Eric J. G. Sijbrands, Albert Hofman, Jacqueline C. M. Witteman, and Edith J. M. Feskens
Journal of Nutrition and Metabolism
Volume 2011 (2011), Article ID 623076, 7 pages

De bellende dokter

Recent promoveerde mw. Hasaart op een onderwerp dat te maken heeft met de kosten van de gezondheidszorg.  In dit proefschrift getiteld  ‘Incentives in the Diagnosis Treatment Combination payment system for specialist medical care – A study about behavioral responses of medical specialists and hospitals in the Netherlands’ (een mondvol, dus) beschrijft zij hoe de diagnose-behandel combinatie (DBC) in de declaratie van zorgkosten door ziekenhuizen gebruikt wordt. Zij bespreekt in het Research Magazine van de Universiteit Maastricht (http://www.unimaas.nl/rESEArChmaGazIne/default.asp?id=235&thema=2&template=thema.html&taal=nl) enkele voorbeelden hoe DBC’s anders worden gedeclareerd dan gewenst. De Volkskrant heeft het gelijk al over sjoemelen met declaraties (). Mw. Hasaart zegt zelf het volgende in een kort bericht in het Dagblad van het Noorden: ‘het is geen fraude, het zijn onbedoeld onjuiste declaraties. Het systeem is erg ingewikkeld’.

Persoonlijk heb ik indirect te maken met DBC declaraties. In mijn ziekenhuis worden die allemaal gecontroleerd voordat ze de deur uitgaan. Mijn invloed op de declaraties is nagenoeg nul. Maar, er is weinig aandacht voor de keerzijde van de medaille, onderdeclaratie.

Ik geef u een voorbeeld:

(meer…)

Combinatie exenatide met insuline glargine goedgekeurd door FDA

In het voorjaar was er nogal veel heisa over; dokters die hun patiënten met type 2 diabetes behandelden met een combinatie van insuline en een GLP1 agonist als exenatide. Er stonden diverse interviews in de kranten, waarom deze combinatie, op dat moment niet toegestaan c.q. niet terugbetaald door de zorgverzekeraars, toch vergoed zou moeten worden. Uitstekende resultaten, waaronder gewichtsvermindering, betere regulatie, en toch minder hypo’s, het mocht niet baten. VWS verbood op een gegeven moment deze combinatie behandeling, maar mensen die er al mee behandeld werden mochten hier wel mee doorgaan.

Inmiddels lijkt dit allemaal achter de rug. De FDA heeft afgelopen week goedkeuring gegeven voor behandeling van patiënten met type 2 diabetes met een combinatie van insuline glargine met tweemaal daags exenatide. Een eerder dit jaar gepubliceerde studie toonde hiervan de voordelen boven behandeling met insuline alléén; patiënten die met de combinatie werden behandeld verloren ruim 1.5 kg, hun HbA1c daalde met gemiddeld 1.7%.

Toch is hiermee nog niet het ultieme bewijs geleverd dat deze combinatie beter is dan standaard behandeling. Immers, in de controle groep kregen de patiënten insuline glargine tesamen met placebo injecties; er was geen sprake van een ‘active comparator’, zoals bijvoorbeeld insuline. Toch zijn de voordelen zodanig dat de FDA de combinatie-behandeling nu goedkeurt, en het zou bijzonder vreemd zijn als de Europese registratie autoriteiten (EMEA) nu niet snel zouden volgen.

Wat de daadwerkelijke verschillen zijn tussen combinatie van insuline glargine met exenatide, in vergelijking met insuline glargine plus ultrasnelwerkende insuline lispro, wordt momenteel in een wereldomvattende studie uitgezocht. Zes Nederlandse ziekenhuizen, waaronder het VUMC en het UMCG, doen aan deze studie mee. De resultaten van deze studie worden eind 2012 verwacht.

Bron:
1. http://www.diabetesincontrol.com/index.php?option=com_content&view=article&id=11640&catid=1&Itemid=17
2. Buse JB, Bergenstal RM, Glass LC, et al. Use of twice-daily exenatide in basal insulin-treated patients with type 2 diabetes: A randomized, controlled trial. Ann Intern Med. 2011;154:103-112.
3. www.clinicaltrials.gov, NCT00960661, A Trial Comparing Two Therapies: Basal Insulin/Glargine, Exenatide and Metformin Therapy (BET) or Basal Insulin/Glargine, Bolus Insulin Lispro and Metformin Therapy (BBT) in Subjects With Type 2 Diabetes