During the EASD congress, held in the beginning of October, I presented our research results on differences in the relationship between blood glucose and haemoglobin A1c between diabetic patients from various ethnic backgrounds. In this video, my friend Leszek Czupryniak, diabetologist from Lodz, Poland, and I discuss the importance of these results.
PS. You would need to login into Medscape.
Op 9 november vond in de Jacobikerk in Utrecht het grote schildklier jubileumcongres plaats.
Dit jubileumcongres was dé gelegenheid om contact te leggen met lotgenoten, informatie krijgen en feest vieren! Het doorlopende programma bestond uit lezingen, interviews, debat, postersessies, ontspanning en muziek. Door het delen en vergaren van kennis samen met lotgenoten en met jouw specialisten leerde men hoe zelf regie houden. Meer informatie vindt u op www.schildklierjubileum.nl
Omdat het misschien moeilijk was om in de hele kerk mijn presentatie goed te kunnen volgen, konden mensen met een smartphone of tablet via deze website meekijken. U vindt HIER mijn presentatie tijdens die dag.
Onder auspiciën van het Continuüm Endocrinologie vindt dit jaar op woensdag 21 maart de 10e editie van de Metabole Dag plaats. Al 9 keer eerder werden de ‘Metabole Dagen’ georganiseerd waarin een breed spectrum aan onderwerpen gerelateerd aan endocrinologie en metabolisme de revue passeerden.
Vanaf 2012 kent de programmering van ‘de Metabole Dag’ een nieuwe indeling met als titel ‘Endocrinologie in de praktijk’. Hieraan verbonden worden de volgende thema’s besproken: (1) Multidisciplinaire aanpak van…(2) Richtlijn bespreking van…(3) Financiële aspecten van de zorg…en (4) De Toegift…
In 2012 worden deze thema’s ingevuld met: de multidisciplinaire aanpak van obesitas, richtlijn schildklier carcinoom, financiële aspecten van diabetes-, cardiologische- en algemene zorg in Nederland en de ‘Toegift’ zal verzorgd worden door Prof. dr. Dick Swaab.
Voor meer informatie: www.metaboledag.nl
Onderstaande waar gebeurd verhaal komt uit de Nederlandse Diabeteszorg, niet uit Siberië, Uzbekistan of een of andere Zuid-Amerikaanse bananenrepubliek. Meneer de Jong (niet zijn echte naam) heeft een brittle type 1 diabetes. Hij voelt zijn hypo’s na al die jaren niet meer aankomen. Met 4 insuline injecties per dag en 8-10 keer zijn glucose prikken is het leven leefbaar. Als alleenstaande (hij is weduwnaar) zorgt hij zelf voor huishouden en de boodschappen, en met name bij dat laatste moet hij oppassen dat hij bv. in de Albert Heijn niet door een plotse hypo wordt overvallen. Door veelvuldig controleren is zijn laatste ernstige hypoglycemie al enkele jaren geleden. Vanwege zijn gebruik van bloedglucose strips heeft zijn diabetesverpleegkundige bij de zorgverzekeraar gevraagd om de vergoeding van verstrekking van 250 strips op maandbasis (i.p.v. de ‘standaard’ 560 per kwartaal). Met 250 strips per maand komt hij nét rond.
De reactie van de zorgverzekeraar:
Wat wordt er met de testresultaten gedaan?
Hoe worden ze bijgehouden?
Hoe vaak is er op basis van een testresultaat een aanpassing gekomen van de pompstand?
Is de basaal waarde van de pomp al eens aangepast?
Bij deze verzekerde is dan ook het advies om kortdurend een sensor te gebruiken om een helder beeld te krijgen van de waarden.
Op basis van deze gegevens geven wij geen akkoord voor extra teststrips.
Wat is hier mis? Véél!!!
1. de zorgverzekeraar gaat op de stoel van de behandelaar zitten, en tast de autonomie van de patiënt aan
2. de patiënt gebruikt geen pomp
3. basaalstanden op de pomp veranderen brengt je hypo unawareness niet terug
4. er is geen enkel bewijs dat kortdurend gebruik van een sensor beter is dan frequente zelfcontrole, bovendien is 10 keer per dag met een stripje de glucose bepalen nog altijd goedkoper dan een sensor.
5. patiënt heeft een stabiel en leefbaar leven met frequente zelfcontrole; hij wil alleen een verruiming van de vergoeding van de strips. Dat blijkt in de praktijk een hopeloze exercitie.
Dat dit niet een unieke situatie is, blijkt uit een recente brief van de DVN. http://www.dvn.nl/files/site/20110892%20Vergoeding%20bloedglucoseteststrips%20bij%20intensieve%20insulinetherapie.pdf. “De DVN ontvangt veel klachten van verzekerden die niet op de hoogte zijn van de maximale hoeveelheid te vergoeden teststrips of van de mogelijkheid om via een machtiging een ruimere vergoeding te krijgen.”
Nederland gaat steeds meer ervaren dat de zorgverzekeraar zich een te grote broek aanmeet. Aangezien het ook voor zorgverzekeraars lastig is om in deze tijd goed personeel te krijgen, zullen zorgverleners toenemend met bovenstaande kletskoek te maken gaan krijgen. Wilt u dat niet, of wordt u depressief van het lezen van dit bericht, meldt U dan niet bij de nieuwe levenseindekliniek, maar kom op vrijdag 30 maart naar de Nationale Diabetes Dag. Hier ontmoet u uw collega’s, er zijn al meer dan 500 inschrijvingen, en gezamenlijk kunnen wij strijden voor de meest optimale zorg, met de patiënt mede aan het roer.
Links: www.nationalediabetesdag.nl
Twitter: @diabetesdag
Jan was een beetje droevig, na het lezen van het laatste nummer van de Consumentengids. Weer stond zijn ziekenhuis wat betreft diabeteszorg in de middenmoot. Terwijl hij als internist toch geweldig zijn best deed. Iedereen ging op tijd naar de oogarts, alle voeten werden door hem onderzocht, bijna iedereen met type 2 diabetes kreeg een statine, en zijn gemiddelde HbA1c was prachtig, vooral als hij keek naar de waarden van de 55 type 1 patiënten die hij met een insulinepomp behandelde. Jammer dat hij van de zorgverzekeraar geen glucose sensoren mocht gebruiken of voorschrijven; dat zou mevrouw de Jong helpen, die zo’n brittle diabetes heeft.
Hij dacht aan Rob, één van de collega’s. Die heeft in zijn polikliniek zeeën van tijd, zo lijkt het: 45 minuten voor een nieuwe patiënt, en 30 voor iedere controle afspraak. In de maatschapsvergaderingen was Rob altijd meedogenloos als het ging om de tijd die hij, Jan, maar voor de controle van een diabetes patiënt mocht uittrekken: niet meer dan 10 min, anders scheelde dat te veel in de financiën van de maatschapspot. En 20 minuten voor een ‘nieuwe’. De rest moesten de verpleegkundigen maar doen. Hoe kon hij het voor elkaar krijgen dat hij meer tijd per patiënt zou krijgen? Wat zou de beroepsvereniging hierover vinden? Nadeel zou zijn dat de wachttijden zouden oplopen. Best wel bijzonder dat meerdere andere collega’s diabeteszorg een makkie vonden. Hij dacht aan mevrouw Willemse, met wie hij soms wel drie keer per week telefonisch of per mail contact had om haar suikers tijdens de zwangerschap goed te regelen. Type 1 diabetes en zwanger? Keihard werken, vond Jan. Ook voor mevrouw Willemse zelf trouwens, die deed geweldig haar best om de glucose waarden tussen de 4 en de 7 te houden. Hopelijk wordt het een mooi kindje.
Jan dacht aan Ruben. Jan kon zich nog goed herinneren hoe enkele weken geleden een luid gelach uit de spreekkamer naast hem opstak, toen Ruben zich boog over de voetzweer van een van zijn diabetes patiënten, die in een rolstoel zat. Het pakje Caballero schoot met een vrolijke boog uit zijn borstzak, en de losse sigaretten kwamen terecht in de schoot van de patiënt. Die wist er wel raad mee. Mooi rolmodel, die Ruben. Wat waren er veel rokers met voetproblemen, mijmerde Jan. Klandizie voor de vaatchirurg.
Jan dacht ook aan zijn diabetesverpleegkundigen, Marloes, Yvonne, Thea en Robert. Prima mensen, die van wanten weten, en uitermate goed, adequaat en efficiënt met hun patiënten omgaan. Zonder hun ondersteuning in de educatie en begeleiding van diabetes patiënten zou hij nooit die resultaten hebben kunnen behalen die nu gerealiseerd werden. Immers, instructie in zelfcontrole, zelfregulatie, voetzorg, aanpassing van voeding etcetera waren de zaken in de zorg die zij uitermate deskundig voor hun rekening namen. Ondanks de matige klassering in de lijst van de consumentenbond besloot hij hen de volgende week weer een keer mee uit eten te nemen. Als dank voor hun grote inzet voor de patiënten.
Wilt u niet Jan’s aanstormende depressie verzeild raken? Bezoek dan de Nationale Diabetes Dag 2012, deze vindt plaats op vrijdag 30 maart 2012 van 09.00 tot 17.00 uur in de Jaarbeurs, Utrecht. Stel zelf uw eigen dag samen; kies dynamisch en op basis van uw persoonlijke behoefte uit het programma-aanbod. Meer informatie: www.nationalediabetesdag.nl
Dutch Endocrine Meeting 2012 – het definitieve programma is nu online.
De Dutch Endocrine Meeting zal plaatsvinden op vrijdag 10 en zaterdag 11 februari 2012 in Noordwijkerhout. Op deze bijeenkomst zal zowel de basale – preklinische als klinische endocrinologie aan bod komen.
Op de website www.nve.nl vindt u in de sectie ‘Nieuws’ het definitieve programma.
De meeting biedt de optimale gelegenheid om voor een breed en in endocrinologie geïnteresseerd publiek te tonen wat de Nederlandse endocrinologie bezielt en haar levend houdt. Het programma zal bestaan uit plenaire en parallelle sessies, waarin nieuwe ontwikkelingen binnen de Endocrinologie de revue zullen passeren, maar waarbij ook vooral jonge onderzoekers hun werk zullen presenteren in een ambiance die uitwisseling van gedachten met senior-onderzoekers optimaal mogelijk maakt. Tijdens deze bijeenkomst zullen ook de “Laqueur Lecture” en de “Novo Nordisk Update Lecture” gegeven worden. Verder zal de “Novo Nordisk Award” worden uitgereikt, alsmede de prijzen voor de beste artikelen in 2011 op het gebied van de basale en de klinische endocrinologie.
De spreektaal zal zowel bij de basale- als de gecombineerde sessies Engels zijn. Bij de klinische sessies gaat de voorkeur ook uit naar Engels, maar Nederlands mag ook.
Het congres wordt gehouden in het NH Conference Centre Leeuwenhorst, Langelaan 3, 2211 XT Noordwijkerhout.
Heeft u zich nog niet ingeschreven, dan vindt u op de website tevens het inschrijfformulier. De tekst over abstracts kunt u negeren, deze kunnen niet meer worden ingediend. Haast u, er is nog een beperkt aantal plaatsen over.
Aangezien dit congres geaccrediteerd is door de NIV, is het voor internisten noodzakelijk het BIG-nummer te vermelden op het inschrijfformulier!!!
Recente reacties