Enkele maanden geleden zijn de nieuwe ADA / EASD richtlijnen verschenen. Zij vormen een belangrijke informatiebron voor de beste behandeling van mensen met type 2 diabetes. Eén van de eerste zaken die opvalt is een betere definitie van het doel van de behandeling: op het individu gericht, geen “eenheidsworst” meer.

Een artsenservice vatte de nieuwe behandeldoelen als volgt samen: “The guidelines call for a personalized approach to care. For example, the blood sugar goal for a young, otherwise healthy patient should be lower (an HbA1c of 6-6.5%) than that of an older patient with other health problems (HbA1c 7.5-8%). In the past, a “one size fits all” approach recommended a HbA1c level (a measure of long-term blood sugar control) below 7% for all patients.”
Zoals het in de paper van Inzucchi wordt samengevat: “In addition to individualized glycemic targets and glucose-lowering therapies, key points of the recommendations include:
1. Diet, exercise, and education remain the foundation of any type 2 diabetes treatment program.
2. Unless there are prevalent contraindications, metformin is the optimal first-line drug.
3. After metformin, combination therapy with an additional 1-2 oral or injectable agents is reasonable, aiming to minimize side effects where possible.
4. Many patients will require insulin therapy alone or in combination with other agents to maintain glucose control.
5. All treatment decisions, where possible, should be made with the patient, focusing on his/her preferences, needs, and values.
6. Comprehensive cardiovascular risk reduction must be a major focus of therapy.”

Hier zitten een aantal punten in die aandacht behoeven. Vooral de geïndividualiseerde behandeldoelen zijn van belang. Zo agressief mogelijk als het kan, en het liefst vanaf het begin van de diabetes, maar voorzichtig bij mensen met complicaties als herhaalde hypo’s of manifeste hart- en vaatziekten. Hierbij geldt natuurlijk dat een HbA1c van 6,0% tijdens gebruik van bv. metformine veel minder risico geeft op ernstige hypoglycemieën dan een HbA1c van 6,0% tijdens gebruik van een multipel insuline injectie regime. De precisering van geïndividualiseerde behandeldoelen is een geweldige stap voorwaarts in het voorkómen van bijwerkingen van de behandeling, zoals juist die ernstige hypoglycemieën, die door “mensen met diabetes het meest worden gevreesd.

De laatste jaren bestond steeds meer de neiging om de vergoeding van diabeteszorg te koppelen aan de hoogte van het HbA1c gehalte van de individuele patiënt (onder het motto hoe lager, hoe beter). De realisatie dat er individuele behandeldoelen zijn betekent een aanzienlijke aanpassing van het denken over en de rapportage van kwaliteit van zorg, zoals via het nodeloos ingewikkelde ‘Zichtbare Zorg’ systeem werd nagestreefd (www.zichtbarezorg.nl).

Conclusie: er is sprake van nieuwe HbA1c doelen die op de patiënt en zijn klinische situatie zijn afgestemd. Deze dient de hulpverlener in het individuele behandelplan van een persoon met diabetes te incorporeren, en met de betreffende persoon goed te bespreken.

Bron: Inzucchi SE, Bergenstal RM, Buse JB et al. Management of hyperglycemia in type 2 diabetes: a patient-centered approach: position statement of the American Diabetes Association (ADA) and the European Association for the Study of Diabetes (EASD). Diabetes Care 2012;35:1364-1379.